gimyong หาดใหญ่
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี
 

 

ผู้เขียน หัวข้อ: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา  (อ่าน 36226 ครั้ง)

ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา

ออฟไลน์ คนเขารูปช้าง

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #30 เมื่อ: 08:08 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »
(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

Captain Dejd Tulawanthana


The first clash between the Thais and Japanese occurred at 01:30 on December 8 at the Son Forest, where the invaders drove off the ill-prepared policemen, many of whom were captured by the khaki-clad infantry.

In the meanwhile, as the Thai troops were getting themselves kitted out, Colonel Luang Praharnkhasukh was busy briefing his officers. They were to conduct the defence of Songkhla according to a plan concocted by Major General Luang Senanarong, 6th Army Monthon's General-Officer-Commanding.

The plan, drawn up on December 6, was outlined as follows:

The 41st Infantry Battalion was to hold the Samrong Canal and take up positions on Mount Rup Chaang overlooking the Songkhla-Hat Yai road.
Detachments of the the 41st Infantry Battalion were to take up positions in the Koh Tham Monastery and to hold the summit of Mount Rup Chaang.
The 13th Artillery Battalion were to have its guns set up on Mount Rup Chaang in order to bombard the stretch of beach between Kao Seng and Smila.
An infantry gun platoon and a machine gun platoon from the 41st Infantry Battalion were to take up positions covering the Ban Samrong-Ban Thungwang Road to the south of the battalion's base camp.
The Japanese advance guard, spearheaded by Colonel Saeki's tanks, sped down the roads towards the rail junction at Hat Yai, only halting momentarily to drop off sections of men to hold the various objectives along the way.

Captain Chot Komlawat, as acting commanding officer of the 41st Infantry Battalion (Lieutenant Colonel Sedth Siriwatanakuln was away on sick leave), was ordered to take his men out to occupy positions around Ban Samrong and the nearby Mount Rup Chaang. His men, supported by guns from the 13th Artillery Battalion, would have to halt the invaders there.

It is interesting to note that the tank company stationed with the artillery were not put into action. A probable explanation is that Colonel Luang Praharnkhasukh had declined to use them for fear of the tanks getting bogged down in the rain and mud.

ออฟไลน์ คนเขารูปช้าง

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #31 เมื่อ: 08:10 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »
(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

"Dr. Kaise", a Japanese fifth columnist. 


The Japanese swiftly occupied Songkhla's train station and harbour, guided by the town's various Japanese “residents”. Among them was “Dr. Kaise”, a local dentist who had befriended Captain Dejd, who in reality was an officer in the Imperial Japanese Army holding the rank of major.

While preparations for the main force to move out were still being made, forward parties from the 41st Infantry Battalion skirmished with the Japanese infantrymen who had already occupied Ban Samrong.

The guns of the 13th Artillery Battalion were unlimbered on the slopes of Mount Rup Chaang facing Songkhla, while its 2nd Battery was placed in a nearby palm plantation. Captain Dejd and a signals section climbed up to the top of Mount Rup Chaang, where they set up a forward observation base.

“ It took a considerable amount of time before we were fully set up - we had to set up the various observation equipment, and on top of that there was the excruciating task of laying the telephone lines.”

They were forced to wait until dawn before they could clearly make out the shapes in the distance. Captain Dejd watched a landing craft approach the 7 kilometre-long beach, had his men work out the appropriate calculations, and ordered the batteries below to prepare to fire. At approximately 04:30, a thunderstorm of shells smashed onto the beach, scattering the invaders.

The Japanese responded with a counter barrage (whether it came from field guns or from the destroyers is not known according to Thai sources) aimed at Mount Rup Chaang. The hill was pounded with a total of eight heavy rounds; the Thai forward observation post did managed to survive unscathed.

At the same time, Thai machine guns opened up on Major Kobayashi's battalion, which had been advancing down the road, forcing the invaders to take cover beside the road. “Considering the position in which the enemy were established, we discovered they were deployed on a wide front and had ten machine-guns and a number of other guns covering the road along which our troops were extended in column of route,” penned Colonel Tsuji in his book, Singapore: The Japanese Version. He went on to conclude that the Thais had “calculated this position,” and that “we will have to knock them down.”

Follow-up units of the 5th Division cleared the roadblock set up by 41st Infantry Battalion's 1st Company and subsequently advanced down the Songkhla-Hat Yai Road .

General Yamashita himself had landed at 05:30, and had temporarily set up headquarters on the outskirts of Songkhla. There, he met Tsuji, who reported the situation. The General placed an immediate order for Thai resistance to be crushed as rapidly as possible. Songhkla town and the airfield was speedily taken, with little resistance offered. By 08:00, Yamashita was comfortably seated in the Governor's residency.

Captain Dejd, seeing that the airfield was in enemy hands, manically cranked his field telephone, only to find the lines dead. A signalman sent down the hill later returned, confirming that the lines had been cut by the previous bombardment. Captain Dejd resorted to using semaphore flags to signal for the guns to set their sights on the airfield, which was duly bombarded but suffered little damage, as much of the guns' ammunition had already been spent.

ออฟไลน์ คนเขารูปช้าง

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #32 เมื่อ: 08:12 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »
(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

Japanese landing craft in Songkhla


At the airfield, undeterred by the waning Thai artillery bombardment, Ki 27s of the 1st, 11th, and 77th Sentais “began winging their way in from their Southern Indochina bases, via Phu Quoc; several came to grief when touching down on the rain-sodden grass airfield.” Japanese H6K seaplanes of the Toko Kokutai also arrived, parking in Songkhla Lake, Thailand 's largest natural lake.

Sporadic firing from the Thai units continued, while the Japanese managed with little difficulty to repulse an ad hoc 50-man platoon of artillerymen under 2nd Lieutenant Lhi Kongkai.

In the meanwhile, Captain Dejd and his band of signallers watched a trainload of enemy troops rushed past Mount Rup Chaang. A Japanese call for surrender had been repudiated, but other than that the fighting was not intense - Colonel Luang Praharnkhasukh was fully aware of the bleak predicament he and his men were in and was therefore disinclined to aggressively engage the enemy; the Japanese on the other hand were too busy unloading equipment and me.

Orders to cease firing were received by the 41st Battalion's signals platoon at 11:55, and a delegation was hastily arranged to go negotiate with the Japanese. Consisting of 1st Lieutenants Uem Yuyuen and Bunchoo Phokhwath, and a bureaucrat from the Ministry of Defence, Uen Manthalampha, the delegation made its way to the Samrong Canal bridge, where a Japanese officer told them that the 25th Army has already been informed of the situation and that no negotiations need take place. He subsequently handed a letter from General Yamashita to be given to Colonel Luang Praharnkhasukh, and the party returned to the Thai positions.

Engagement at Hat Yai

At 01:15 on December 8, 1941, Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, commanding officer of the 5th Infantry Battalion stationed at in Hat Yai, was informed of the presence of hostile ships parked outside of Songkhla. He expeditiously responded to the news by ordering a bugler to sound the call to arms. Thirty-five minutes later the Lieutenant Colonel received another telephone call, this time informing him that the Japanese have landed. The line went dead halfway through the message.

The 5th Infantry Battalion thus speedily prepared to move up the Saiburi-Songkhla road. A detachment composed of 1st Company, one machinegun platoon, and one field gun platoon, personally commanded by Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, would move up to assist the 13th Artillery and 41st Infantry Battalions in repulsing the enemy around Songkhla, in accordance with the plan outlined by Major General Luang Senanarong on December 6.

ออฟไลน์ คนเขารูปช้าง

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #33 เมื่อ: 08:13 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »
(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

Japanese troops disembark from a transport ship. 


A second detachment, composed of the 2nd, 3rd, and 4th Companies, would follow in trucks to as far as Nam Noi commune, where they would set up a defensive position.

The forward detachment slowed to a halt at the road-railway intersection at Khuan Mae Taeo as it sighted and opened fire on the invaders. When the Japanese patrols were driven off, men of the 2nd Company had the road construction vehicles parked at the Nam Noi station form a roadblock on the road-rail intersection.

2nd Lieutenant Pranot Vecharaks, commanding the battalion's signals platoon, was sent along with a despatch rider to report to Colonel Luang Praharnkhasukh. They made it as far as to Ban Samrong before their motorcycle crashed under enemy small arms fire.

The first clash occurred at 02:40 as the Japanese tried to rush down the road. The ensuing fire fight proved ferocious, but the Thais managed to keep the enemy at bay until approximately 04:00, when 1st Company's commanding officer, Captain Prasitthisin Samphanthayuth reported that his men would not be able to hold the line for any much longer. The forward detachment was thus authorised to pull back to join the defensive line around Tambon Nam Noi.

ออฟไลน์ คนเขารูปช้าง

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #34 เมื่อ: 08:14 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »
(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

A view of Hat Yai, circa 1933.


At 08:00 a train bearing Japanese troops heading down from Songkhla was forced to halt upon encountering the roadblock, and was fired upon by the Thais. The Japanese leapt down from the railcars and formed positions around the tracks.

The fighting gradually subsided, and by 14:00 the Thais had ceased fire when Field Marshal P.'s orders reached through. Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln and all four of the battalion's company commanders met the Japanese delegation at the intersection. Interpreting in English for the two parties was 2nd Lieutenant Ampho Junlaphrahm and the commander of the 143rd Regiment.

The Japanese reprimanded the Thais for fighting them, which had caused not only casualties for both sides, but also delayed thier invasion of Malaya. It was then agreed that the Thais were to return to and remain in Camp Khorhong for the time being, lest any further bloodshed may occur as a result of additional misunderstandings.

Formal negotiations were later held in the Hat Yai train station at 18:00. Among the Thai delegation were Colonel Luang Chaansongkhram, the government's main representative, Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, Prince Worawan, representing the Royal Siamese Railway (RSR), and the interpreter, 2nd Lieutenant Ampho Junlaphrahm.

The results of the negotiations can be summed up as the following points:

1. Thai railway personnel were to return to their posts and to assist the Japanese in the movement of their troops to and across the Thai-Malayan border; in this process trains belonging to the RSR are to be used.

2. The Thais would assist the Japanese in repairing the bridge on the Ngae Canal, which had been blown up by an armoured train manned by a detachment of 2/16 Punjab, and the road leading up to the border.

3. Thai civilians were to be urged not to resist the Japanese or to sabotage their activities. The Japanese were to maintain order among their ranks and see to it that no damage is done to Thai property.

Japanese requests for the apprehension of enemy nationals, i.e. British and Americans, were turned down by the Thais; while the question of buying food, goods, and services with Japanese currency was to be taken up with the government.

Casualties

A total of fifteen men of the 41st Infantry Battalion were killed during the engagement, nine of whom were noncommissioned officers and six of whom were privates.

The 5th Infantry Battalion suffered at total of eight men killed, consisting of one officer and seven ORs.


Sources
Bloody Shambles Christopher Shores , Brian Cull, & Yasuho Izawa 
Burma 1942: The Japanese Invasion Ian Lyall Grant & Kazuo Tamayama 
Far Eastern File: The Intelligence War in the Far East 1930-1945 Peter Elphick
Operation Matador Ong Chit Chung 
The Royal Thai Armed Forces' Official History of the Greater East Asian War
Singapore: The Japanese Version Masanobu Tsuji 
Singapore: The Pregnable Fortress Peter Elphick 
Songkhram Mued: Yippun Buk Thai (Japan Invades Thailand) Sorasanya Phaengspha
Tales from the Inner Palace Major General Dejd Tulawanthana 

http://www.geocities.com/thailandwwii/songkhla.html

© 2004-2006 P.Klykoom
 

ออฟไลน์ sirichot

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #35 เมื่อ: 16:49 น. วันที่ 08 เม.ย.56 »
เคยอ่านเจอในหนังสือว่า ทหารได้วางแนวต้านญี่ปุ่นอยู่ที่สถานีรถไฟน้ำน้อย โดยมีแผนว่าหากต้าไม่ไหวจะถอยกำลังไปทางหาดใหญ่ และระเบิดสะพานน้ำน้อยทิ้ง เพื่อชะลอกองทัพญี่ปุ่น แต่ทางรัฐบาลได้ประกาศยินยอมเป็นพันธมิตรกับกองทัพญี่ปุ่นเสียก่อน ทหารจึงต้องยินยอมให้กองทัพญี่ปุ่นเดินทางผ่านน้ำน้อย
ทราบจากคนเก่าที่น้ำน้อยว่ากองทัพญี่ปุ่นมาตั้งค่ายอยู่ที่หน้า CP บ้านโคกสูงในปัจจุบัน ส่วนที่เขาบันไดนางข้างอุตสาหกรรม จะมีคล้ายๆวิหารที่สร้างไม่เสร็จอยู่ ร่ำลือกันว่าภายในมีสมบัติทหารญี่ปุ่นอยู่

ออฟไลน์ ohpiya00

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #36 เมื่อ: 20:40 น. วันที่ 21 ธ.ค.57 »
เห็นจากวิดีโอทหารญี่ปุ่นใช้จักรยานเป็นพาหนะ เลยเชื่อเลยครับ ที่คนแต่แรกเขาเล่าว่าญี่ปุ่นจะยึดจักรยานชาวบ้านมาใช้ เพื่อเคลื่อนที่เร็วครับ แล้วไม่ต้องหาน้ำมันมาเติมรถให้ยุ่งยากด้วย ปัญญาจริง

ออฟไลน์ เอกะ ซาโน่

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #37 เมื่อ: 08:37 น. วันที่ 09 ม.ค.58 »
ในฐานะเป็นลูกของทหารผ่านศึกในช่วงนั้น พ่อก็เคยเล่าให้ฟังเรื่องการยิงกับทหารญี่ปุ่นที่สถานีรถไฟน้ำน้อย แต่ตอนนี้พ่อไม่อยู่แล้วผมได้รับเกียรติเป็นทหารผ่านศึกเหรียญชัยสมรภูมิเสียเอง(เพราะได้รับมรดกตามระเบียบของทหารผ่านศึก) ขอบคุณภาพและเรื่องราวดีๆ ที่หายาก เป็นประวัติศาสตร์ของบ้านเรา ที่น่าจะมีอนุสรณ์สถานประวัติศาสตร์ของบ้านเราบ้าง ตอนนี้ตัวสถานีรถไฟน้ำน้อยก็ไม่มีแล้ว เป็นของนายทุนไปหมดแล้ว

ออฟไลน์ vudhichai.phetsuwan

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #38 เมื่อ: 21:58 น. วันที่ 02 ก.พ.58 »
หนึ่งในทหารหาญของค่ายคอหงส์ที่ยิงปะทะกับทหารญี่ปุ่นที่สมรภูมิรบช่องเขาบันไดนาง น้ำน้อย ซึ่งผมเคยสัมภาษณ์ท่านไว้เมื่อ ปี ๒๕๕๕ คือ พลฯประมวล สวัสดี ชาวบ้านพรุ เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อ ปี ๒๕๕๗ นี่เองครับ

คนแถวนี้

  • บุคคลทั่วไป
Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #39 เมื่อ: 01:47 น. วันที่ 07 ก.พ.58 »
พลฯประมวล ท่านว่ายังไงบ้างครับ ^^

ออฟไลน์ มารุต

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #40 เมื่อ: 23:04 น. วันที่ 14 มิ.ย.62 »
ขอบคุณสำหรับรูปภาพดีๆครับ

ออฟไลน์ hitutor

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #41 เมื่อ: 17:29 น. วันที่ 17 มิ.ย.62 »
สุดยอดมากเลยครับ  อยากไปเที่ยวสงขลาเลย

สมัครสมาชิก


Losa

  • บุคคลทั่วไป
Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #42 เมื่อ: 11:32 น. วันที่ 22 ส.ค.62 »
โอ้โฮ่ว ยุคไหนค่ะ เกมยิงปลา  ส-ฝนเล็บ

Losa

  • บุคคลทั่วไป
Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #43 เมื่อ: 12:12 น. วันที่ 06 ก.ย.62 »
เป็นคลิป เป็นภาพที่มีคุณค่าทางจิตใจมากเลยค่ะ



วิธีใช้งานระบบอัตโนมัติ

ออฟไลน์ animejoust

Re: ญี่ปุ่นบุกหาดหาดสมิหลา สงขลา
« ตอบกลับ #44 เมื่อ: 17:38 น. วันที่ 16 ก.ย.62 »
น่ากลัวนะเนี้ย

 


ร่วมขับเคลื่อนโดย
เว็บไซท์นี้จัดสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสังคมออนไลน์ของชาวหาดใหญ่ - สงขลา สงวนลิขสิทธิ์ © บริษัท บ้านเรา คอร์ปอเรชั่น จำกัด
นโยบาย | เกี่ยวกับเรา | ลงโฆษณา | ร้องเรียน | แจ้งข้อผิดพลาด | ติดต่อเรา | มีอะไรใหม่ในเว็บกิมหยง | คุยกับเว็บมาสเตอร์
เครือข่ายเว็บไซท์ท้องถิ่นไทย [ ตรัง ] [ ขอนแก่น ] [ เชียงใหม่ ] [ เชียงราย ] [ อุดรธานี ] [ หาดใหญ่ - สงขลา ] [ น่าน ] [ พัทลุง ] [ นครศรีธรรมราช ]