gimyong หาดใหญ่
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี
 

 


ตอบ

เงื่อนไขและข้อตกลงการโพสข้อมูลเว็บกิมหยง


1. โปรดงดเว้นคำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน
    อันเป็นที่เคารพ

2. ห้ามแนะนำ, ซื้อขาย, แลกเปลี่ยนสินค้าหรือบริการที่ผิดกฎหมาย ผิดศิลธรรมและหรือไม่เหมาะสม
    อาทิเช่น การพนัน,สารเสพติด,สัตว์ป่าคุ้มครอง,สิ่งลามกอนาจาร,การขายบริการเป็นต้น

3. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ หากมีการฟ้องร้องผู้ตั้งกระทู้ต้องรับผิดชอบ
    ด้วยตนเองทุกกรณี

4. ควรตั้งกระทู้ให้ตรงหมวดหมู่ หากซ้ำจะลบทันที

5. ทีมงานผู้ดูแล ขอสงวนสิทธิ์ในการลบ ย้าย แก้ไข กระทู้/ความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใด ๆ
คำเตือน - มีกระทู้ตอบใหม่ 4 กระทู้ ขณะที่คุณกำลังอ่านหัวข้อนี้ อยากให้คุณแสดงตัวอย่างก่อนตั้งกระทู้
Warning: this topic has not been posted in for at least 30 days.
Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.
ชื่อ:
หัวข้อ:
ไอค่อนข้อความ:

แนบไฟล์:
ช่วยเหลือ (Clear Attachment)
(แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: doc, gif, jpg, mpg, pdf, png, txt, zip, JPG, JPEG, xls
Restrictions: 200 per post, maximum individual size 10000KB
การตรวจสอบว่าไม่ได้เป็นบอท หุ่นยนต์ หรือมูสัง:
เว็บนี้มีชื่อว่าอะไร (ภาษาไทย 2 พยางค์):

shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


สรุปหัวข้อ

ข้อความโดย: fowerR012
« เมื่อ: 11:53 น. วันที่ 10 พ.ค.63 »

เว็บ หวยดี เว็บแทงหวยออนไลน์น้องใหม่แต่กระแสนิยมอันดับ 1 ขอบไทย หวยดีจัดหนัก จัดเต็ม กับหวยที่ดีที่สุด บริการหวยทุกชนิด สมัครสมาชิกฟรี วิธีฝาก -ถอน ง่ายๆ โปรโมชั่นเด็ด วิธีการเล่นหวย อัตราจ่ายหวยที่แพงที่สุด และตรวจผลหวยได้ที่นี่ เว็บหวยดี

แค่คลิ๊ก >> หวยออนไลน์
ข้อความโดย: เหมียวน่ารัก
« เมื่อ: 04:46 น. วันที่ 10 พ.ค.63 »

ขอบคุณมากๆ นะคะที่นำมาแบ่งปันให้ชมกัน
ข้อความโดย: fitnessbody
« เมื่อ: 15:35 น. วันที่ 16 ต.ค.62 »

น่ากลัวมากๆครับ  ส.แย่จัง
ข้อความโดย: boxing
« เมื่อ: 15:26 น. วันที่ 16 ต.ค.62 »

น่ากลัวมากครับ
ข้อความโดย: animejoust
« เมื่อ: 17:38 น. วันที่ 16 ก.ย.62 »

น่ากลัวนะเนี้ย
ข้อความโดย: มารุต
« เมื่อ: 23:04 น. วันที่ 14 มิ.ย.62 »

ขอบคุณสำหรับรูปภาพดีๆครับ
ข้อความโดย: คนแถวนี้
« เมื่อ: 01:47 น. วันที่ 07 ก.พ.58 »

พลฯประมวล ท่านว่ายังไงบ้างครับ ^^
ข้อความโดย: vudhichai.phetsuwan
« เมื่อ: 21:58 น. วันที่ 02 ก.พ.58 »

หนึ่งในทหารหาญของค่ายคอหงส์ที่ยิงปะทะกับทหารญี่ปุ่นที่สมรภูมิรบช่องเขาบันไดนาง น้ำน้อย ซึ่งผมเคยสัมภาษณ์ท่านไว้เมื่อ ปี ๒๕๕๕ คือ พลฯประมวล สวัสดี ชาวบ้านพรุ เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อ ปี ๒๕๕๗ นี่เองครับ
ข้อความโดย: เอกะ ซาโน่
« เมื่อ: 08:37 น. วันที่ 09 ม.ค.58 »

ในฐานะเป็นลูกของทหารผ่านศึกในช่วงนั้น พ่อก็เคยเล่าให้ฟังเรื่องการยิงกับทหารญี่ปุ่นที่สถานีรถไฟน้ำน้อย แต่ตอนนี้พ่อไม่อยู่แล้วผมได้รับเกียรติเป็นทหารผ่านศึกเหรียญชัยสมรภูมิเสียเอง(เพราะได้รับมรดกตามระเบียบของทหารผ่านศึก) ขอบคุณภาพและเรื่องราวดีๆ ที่หายาก เป็นประวัติศาสตร์ของบ้านเรา ที่น่าจะมีอนุสรณ์สถานประวัติศาสตร์ของบ้านเราบ้าง ตอนนี้ตัวสถานีรถไฟน้ำน้อยก็ไม่มีแล้ว เป็นของนายทุนไปหมดแล้ว
ข้อความโดย: ohpiya00
« เมื่อ: 20:40 น. วันที่ 21 ธ.ค.57 »

เห็นจากวิดีโอทหารญี่ปุ่นใช้จักรยานเป็นพาหนะ เลยเชื่อเลยครับ ที่คนแต่แรกเขาเล่าว่าญี่ปุ่นจะยึดจักรยานชาวบ้านมาใช้ เพื่อเคลื่อนที่เร็วครับ แล้วไม่ต้องหาน้ำมันมาเติมรถให้ยุ่งยากด้วย ปัญญาจริง
ข้อความโดย: sirichot
« เมื่อ: 16:49 น. วันที่ 08 เม.ย.56 »

เคยอ่านเจอในหนังสือว่า ทหารได้วางแนวต้านญี่ปุ่นอยู่ที่สถานีรถไฟน้ำน้อย โดยมีแผนว่าหากต้าไม่ไหวจะถอยกำลังไปทางหาดใหญ่ และระเบิดสะพานน้ำน้อยทิ้ง เพื่อชะลอกองทัพญี่ปุ่น แต่ทางรัฐบาลได้ประกาศยินยอมเป็นพันธมิตรกับกองทัพญี่ปุ่นเสียก่อน ทหารจึงต้องยินยอมให้กองทัพญี่ปุ่นเดินทางผ่านน้ำน้อย
ทราบจากคนเก่าที่น้ำน้อยว่ากองทัพญี่ปุ่นมาตั้งค่ายอยู่ที่หน้า CP บ้านโคกสูงในปัจจุบัน ส่วนที่เขาบันไดนางข้างอุตสาหกรรม จะมีคล้ายๆวิหารที่สร้างไม่เสร็จอยู่ ร่ำลือกันว่าภายในมีสมบัติทหารญี่ปุ่นอยู่
ข้อความโดย: คนเขารูปช้าง
« เมื่อ: 08:14 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »

(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

A view of Hat Yai, circa 1933.


At 08:00 a train bearing Japanese troops heading down from Songkhla was forced to halt upon encountering the roadblock, and was fired upon by the Thais. The Japanese leapt down from the railcars and formed positions around the tracks.

The fighting gradually subsided, and by 14:00 the Thais had ceased fire when Field Marshal P.'s orders reached through. Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln and all four of the battalion's company commanders met the Japanese delegation at the intersection. Interpreting in English for the two parties was 2nd Lieutenant Ampho Junlaphrahm and the commander of the 143rd Regiment.

The Japanese reprimanded the Thais for fighting them, which had caused not only casualties for both sides, but also delayed thier invasion of Malaya. It was then agreed that the Thais were to return to and remain in Camp Khorhong for the time being, lest any further bloodshed may occur as a result of additional misunderstandings.

Formal negotiations were later held in the Hat Yai train station at 18:00. Among the Thai delegation were Colonel Luang Chaansongkhram, the government's main representative, Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, Prince Worawan, representing the Royal Siamese Railway (RSR), and the interpreter, 2nd Lieutenant Ampho Junlaphrahm.

The results of the negotiations can be summed up as the following points:

1. Thai railway personnel were to return to their posts and to assist the Japanese in the movement of their troops to and across the Thai-Malayan border; in this process trains belonging to the RSR are to be used.

2. The Thais would assist the Japanese in repairing the bridge on the Ngae Canal, which had been blown up by an armoured train manned by a detachment of 2/16 Punjab, and the road leading up to the border.

3. Thai civilians were to be urged not to resist the Japanese or to sabotage their activities. The Japanese were to maintain order among their ranks and see to it that no damage is done to Thai property.

Japanese requests for the apprehension of enemy nationals, i.e. British and Americans, were turned down by the Thais; while the question of buying food, goods, and services with Japanese currency was to be taken up with the government.

Casualties

A total of fifteen men of the 41st Infantry Battalion were killed during the engagement, nine of whom were noncommissioned officers and six of whom were privates.

The 5th Infantry Battalion suffered at total of eight men killed, consisting of one officer and seven ORs.


Sources
Bloody Shambles Christopher Shores , Brian Cull, & Yasuho Izawa 
Burma 1942: The Japanese Invasion Ian Lyall Grant & Kazuo Tamayama 
Far Eastern File: The Intelligence War in the Far East 1930-1945 Peter Elphick
Operation Matador Ong Chit Chung 
The Royal Thai Armed Forces' Official History of the Greater East Asian War
Singapore: The Japanese Version Masanobu Tsuji 
Singapore: The Pregnable Fortress Peter Elphick 
Songkhram Mued: Yippun Buk Thai (Japan Invades Thailand) Sorasanya Phaengspha
Tales from the Inner Palace Major General Dejd Tulawanthana 

http://www.geocities.com/thailandwwii/songkhla.html

© 2004-2006 P.Klykoom
 
ข้อความโดย: คนเขารูปช้าง
« เมื่อ: 08:13 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »

(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

Japanese troops disembark from a transport ship. 


A second detachment, composed of the 2nd, 3rd, and 4th Companies, would follow in trucks to as far as Nam Noi commune, where they would set up a defensive position.

The forward detachment slowed to a halt at the road-railway intersection at Khuan Mae Taeo as it sighted and opened fire on the invaders. When the Japanese patrols were driven off, men of the 2nd Company had the road construction vehicles parked at the Nam Noi station form a roadblock on the road-rail intersection.

2nd Lieutenant Pranot Vecharaks, commanding the battalion's signals platoon, was sent along with a despatch rider to report to Colonel Luang Praharnkhasukh. They made it as far as to Ban Samrong before their motorcycle crashed under enemy small arms fire.

The first clash occurred at 02:40 as the Japanese tried to rush down the road. The ensuing fire fight proved ferocious, but the Thais managed to keep the enemy at bay until approximately 04:00, when 1st Company's commanding officer, Captain Prasitthisin Samphanthayuth reported that his men would not be able to hold the line for any much longer. The forward detachment was thus authorised to pull back to join the defensive line around Tambon Nam Noi.
ข้อความโดย: คนเขารูปช้าง
« เมื่อ: 08:12 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »

(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

Japanese landing craft in Songkhla


At the airfield, undeterred by the waning Thai artillery bombardment, Ki 27s of the 1st, 11th, and 77th Sentais “began winging their way in from their Southern Indochina bases, via Phu Quoc; several came to grief when touching down on the rain-sodden grass airfield.” Japanese H6K seaplanes of the Toko Kokutai also arrived, parking in Songkhla Lake, Thailand 's largest natural lake.

Sporadic firing from the Thai units continued, while the Japanese managed with little difficulty to repulse an ad hoc 50-man platoon of artillerymen under 2nd Lieutenant Lhi Kongkai.

In the meanwhile, Captain Dejd and his band of signallers watched a trainload of enemy troops rushed past Mount Rup Chaang. A Japanese call for surrender had been repudiated, but other than that the fighting was not intense - Colonel Luang Praharnkhasukh was fully aware of the bleak predicament he and his men were in and was therefore disinclined to aggressively engage the enemy; the Japanese on the other hand were too busy unloading equipment and me.

Orders to cease firing were received by the 41st Battalion's signals platoon at 11:55, and a delegation was hastily arranged to go negotiate with the Japanese. Consisting of 1st Lieutenants Uem Yuyuen and Bunchoo Phokhwath, and a bureaucrat from the Ministry of Defence, Uen Manthalampha, the delegation made its way to the Samrong Canal bridge, where a Japanese officer told them that the 25th Army has already been informed of the situation and that no negotiations need take place. He subsequently handed a letter from General Yamashita to be given to Colonel Luang Praharnkhasukh, and the party returned to the Thai positions.

Engagement at Hat Yai

At 01:15 on December 8, 1941, Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, commanding officer of the 5th Infantry Battalion stationed at in Hat Yai, was informed of the presence of hostile ships parked outside of Songkhla. He expeditiously responded to the news by ordering a bugler to sound the call to arms. Thirty-five minutes later the Lieutenant Colonel received another telephone call, this time informing him that the Japanese have landed. The line went dead halfway through the message.

The 5th Infantry Battalion thus speedily prepared to move up the Saiburi-Songkhla road. A detachment composed of 1st Company, one machinegun platoon, and one field gun platoon, personally commanded by Lieutenant Colonel Khun Thaelthekingpoln, would move up to assist the 13th Artillery and 41st Infantry Battalions in repulsing the enemy around Songkhla, in accordance with the plan outlined by Major General Luang Senanarong on December 6.
ข้อความโดย: คนเขารูปช้าง
« เมื่อ: 08:10 น. วันที่ 08 ม.ค.56 »

(ขอแทรกครับ บรรทัดแรกภาษาอังกฤษคือคำบรยายใต้ภาพ ในโพสต์อันที่ผ่านๆมาแล้วครับ)

"Dr. Kaise", a Japanese fifth columnist. 


The Japanese swiftly occupied Songkhla's train station and harbour, guided by the town's various Japanese “residents”. Among them was “Dr. Kaise”, a local dentist who had befriended Captain Dejd, who in reality was an officer in the Imperial Japanese Army holding the rank of major.

While preparations for the main force to move out were still being made, forward parties from the 41st Infantry Battalion skirmished with the Japanese infantrymen who had already occupied Ban Samrong.

The guns of the 13th Artillery Battalion were unlimbered on the slopes of Mount Rup Chaang facing Songkhla, while its 2nd Battery was placed in a nearby palm plantation. Captain Dejd and a signals section climbed up to the top of Mount Rup Chaang, where they set up a forward observation base.

“ It took a considerable amount of time before we were fully set up - we had to set up the various observation equipment, and on top of that there was the excruciating task of laying the telephone lines.”

They were forced to wait until dawn before they could clearly make out the shapes in the distance. Captain Dejd watched a landing craft approach the 7 kilometre-long beach, had his men work out the appropriate calculations, and ordered the batteries below to prepare to fire. At approximately 04:30, a thunderstorm of shells smashed onto the beach, scattering the invaders.

The Japanese responded with a counter barrage (whether it came from field guns or from the destroyers is not known according to Thai sources) aimed at Mount Rup Chaang. The hill was pounded with a total of eight heavy rounds; the Thai forward observation post did managed to survive unscathed.

At the same time, Thai machine guns opened up on Major Kobayashi's battalion, which had been advancing down the road, forcing the invaders to take cover beside the road. “Considering the position in which the enemy were established, we discovered they were deployed on a wide front and had ten machine-guns and a number of other guns covering the road along which our troops were extended in column of route,” penned Colonel Tsuji in his book, Singapore: The Japanese Version. He went on to conclude that the Thais had “calculated this position,” and that “we will have to knock them down.”

Follow-up units of the 5th Division cleared the roadblock set up by 41st Infantry Battalion's 1st Company and subsequently advanced down the Songkhla-Hat Yai Road .

General Yamashita himself had landed at 05:30, and had temporarily set up headquarters on the outskirts of Songkhla. There, he met Tsuji, who reported the situation. The General placed an immediate order for Thai resistance to be crushed as rapidly as possible. Songhkla town and the airfield was speedily taken, with little resistance offered. By 08:00, Yamashita was comfortably seated in the Governor's residency.

Captain Dejd, seeing that the airfield was in enemy hands, manically cranked his field telephone, only to find the lines dead. A signalman sent down the hill later returned, confirming that the lines had been cut by the previous bombardment. Captain Dejd resorted to using semaphore flags to signal for the guns to set their sights on the airfield, which was duly bombarded but suffered little damage, as much of the guns' ammunition had already been spent.

ร่วมขับเคลื่อนโดย
เว็บไซท์นี้จัดสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสังคมออนไลน์ของชาวหาดใหญ่ - สงขลา สงวนลิขสิทธิ์ © บริษัท บ้านเรา คอร์ปอเรชั่น จำกัด
นโยบาย | เกี่ยวกับเรา | ลงโฆษณา | ร้องเรียน | แจ้งข้อผิดพลาด | ติดต่อเรา | มีอะไรใหม่ในเว็บกิมหยง | คุยกับเว็บมาสเตอร์
เครือข่ายเว็บไซท์ท้องถิ่นไทย [ ตรัง ] [ ขอนแก่น ] [ เชียงใหม่ ] [ เชียงราย ] [ อุดรธานี ] [ หาดใหญ่ - สงขลา ] [ น่าน ] [ พัทลุง ] [ นครศรีธรรมราช ]